Verlichting: een spiritueel of lichamelijk proces?

Veel spirituele leraren suggereren dat als je maar doet wat zij zeggen dat uiteindelijk zal leiden tot permanente verlichting. De uiteindelijke beloning zou betekenen dat je een continu gelukzalig gevoel zou hebben dat aan permanente verlichting gekoppeld wordt.
Is dit waarheid of een leugen?

In de eerste plaats geldt dat het ik gevoel een biologisch instinct is. Het is in de loop van miljarden jaren ontstaan. Stel een dier komt een leeuw tegen. Dan moet dat dier gemotiveerd zijn om zichzelf tegen die leeuw te verdedigen. Die motivatie komt voort vanuit het ik gevoel: het gevoel een afgescheiden organisme te zijn.
Dieren welke dat niet hebben zullen niet overleven en dus uitsterven.

De eenheidservaring

Dit instinct haal je niet weg door een verhaal. Wat wel kan gebeuren is dat mensen tijdens een spirituele bijeenkomst in een soort trance raken, waardoor ze een tijdelijke eenheidservaring krijgen. Die eenheidservaring is mooi, maar ze zullen het kwijt raken als ze weer thuis zijn en de dagelijkse dingen hun aandacht vragen.

Echter omdat die eenheidservaring zo mooi is zullen mensen steeds weer teruggaan en nieuwe bijeenkomsten bijwonen. Bovendien zijn de mensen welke daar komen over het algemeen vriendelijk en aardig. Vaak zijn ze veel vriendelijker dan de mensen die je in wat we de normale wereld noemen tegenkomen en ook dat werkt verslavend. Mensen verlangen steeds weer terug naar de warme sfeer welke tijdens dergelijke bijeenkomsten gecreëerd wordt.

Satsang junkies

Zo ontstaan satsang junkies. Of anders geformuleerd junkies die van de ene naar de andere spirituele bijeenkomst gaan. Goed voor de portemonnee van degenen welke die bijeenkomsten organiseren, maar zoals iedere verslaafde weet uiteindelijk schiet je er niets mee op.

Als je weer thuis bent zul je merken dat je weer een nieuwe shot nodig hebt en hup daar ga je weer. Niet alleen merken de spirituele leiders dit verslavingsgedrag niet op (er zijn weinig spirituele leiders welke regelmatige bezoekers de deur weigeren), ze stimuleren het door je steeds die worst voor te houden dat de verlichting wacht als uiteindelijke beloning.

Verlichting is iets fysieks

Maar als je niet verlicht kunt worden via spirituele bijeenkomsten waardoor dan wel? Het antwoord is eenvoudig. Het ik gevoel is een fundamenteel instinct en wordt alleen minder als er iets in de hersenen verandert. Dit kan door bijv. een herseninfarct. Op een van mijn websites heb ik een video staan van Dr. Jill Bolte Taylor die dit proces in detail heeft beschreven. De link is 

http://www.spiritualiteitadvaita.nl/de-ervaring-van-verlichting

Naast het proces dat Dr. Jill Bolte Taylor beschrijft kennen we de z.g. stille herseninfarct. Deze komt vele malen vaker voor dan de herseninfarct met duidelijke symptomen. Als je de verslagen van diverse verlichten leest over hun verlichtingservaring dan lees je dat ze soms last hadden van rare gevoelens in het hoofd, soms zoals Eckhart Tolle tijdelijk buiten bewustzijn zijn geweest e.d. Allemaal symptomen die wijzen op de stille herseninfarct. Op mijn site staat een verhaal van een van mijn lezers die een dergelijke ervaring heeft meegemaakt.

Nu leidt een stille herseninfarct niet altijd tot het verloren gaan van het ik gevoel, maar als het net dat stukje van de hersenen lamlegt welke zorgt voor de ervaring van het ik gevoel dan wel.

Relatie spirituele activiteiten en de verlichtingservaring

Zo’n stille herseninfarct kan bij iedereen optreden. Mensen die zich nooit met spiritualiteit hebben bezighouden hebben er net zo’n grote kans op als de bezoekers van spirituele bijeenkomsten. Het enige verschil is dat iemand die zich met spiritualiteit bezighoudt deze ervaring als die optreedt zal koppelen aan de ervaring van verlichting. Iemand anders zal het ervaren als een vreemd gevoel.

Dit gebeurt of het gebeurt niet. Het heeft niets met spirituele activiteiten te maken. Geen enkele leraar kan zorgen dat dit optreedt. Misschien dat hij dit zelf heeft meegemaakt, maar hij kan het niet door middel van een verhaal overbrengen, ook al doet hij nog zo zijn best.

Ik wil aannemen dat de meeste spirituele leiders integer zijn en niets liever willen dan hun ervaring overbrengen zodat anderen die ook kunnen meemaken. Echter ze kunnen daarin niet slagen omdat hun analyse van wat er met hunzelf aan de hand is niet klopt. Ze hebben gewoon niet het juiste inzicht en eigenlijk is dat wel iets wat je van een leraar zou kunnen verwachten.

Mogelijk zijn er in de toekomst chirurgen die je de ervaring van permanente verlichting kunnen geven, maar hoe mooi de verhalen van spirituele leraren ook zijn, ze kunnen op zijn hoogst zorgen voor tijdelijke eenheidservaringen.

Maar wil je dat? Wil je een spirituele junkie zijn? Of wil je inzicht in wat er werkelijk aan de hand is?

door Roeland de Looff  COPYRIGHT 2013©
Roeland heeft een boek geschreven over radicale non-dualiteit.
Informatie daarover staat op zijn website www.jijbestaatniet.nl

Lees ook:

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.