Stamcel-therapie, een revolutie in de geneeskunde

De afgelopen dagen heb ik de negen delen van de serie “The Healing Miracle” over stamcel-therapie bekeken. De meeste uitzendingen waren bijna twee uur dus het was een opgave om het allemaal naast mijn dagelijkse dingetjes te doen. Hier een samenvatting van de zeer interessante serie.

Een revolutie in de geneeskunde

De serie begint tamelijk gewoontjes met wat interviews van experts en wat geweldige ervaringen van patiënten. Maar gaande weg begin je te beseffen wat hier aan de hand is. Het gebruiken van stamcellen voor echte genezing is een van de grootste revoluties in de geneeskunde ooit. Van diagnose en symptoombestrijding of ‘crisismanagement’ gaan we naar echte genezing. Wat de experts af en toe voor mogelijkheden van deze therapie noemen grenst aan het ongelooflijke.
Ook zaten in verschillende uitzendingen zeer ontroerende momenten. Als patiënten gaan vertellen over hoe ze door de standaard geneeskunde opgegeven waren, ‘er mee moesten leren leven’, constant pijn hadden, niet meer met hun kinderen konden spelen en al aan zelfmoord dachten en dan, na een simpele injectie een totaal nieuw leven konden gaan leiden en de hele dag glimlachend door het leven gingen, dan is het soms moeilijk om het droog te houden.

Wat zijn stamcellen?

Stamcellen zijn cellen zonder specialisatie die kunnen uitgroeien tot in principe elk weefsel dat nodig is. Ze komen in alle weefsels voor in verschillende concentraties en soorten en zijn de reparatiemechanismes en de voedingsregulatoren en eventueel vervangers van de cellen in de buurt. Zonder stamcellen zouden we binnen een uur sterven.
We worden in de baarmoeder in feite gemaakt uit stamcellen die zich specialiseren in alle verschillende orgaancellen. Stamcellen circuleren ook in het bloed. Een zieke cel zend signalen uit die door de stamcellen in de buurt opgepikt worden. Vervolgens gaan de stamcellen aan de slag met de juiste voedingsstoffen en gaan reparatiestoffen aandragen.
Een expert beschreef stamcel therapie als de derde grote revolutie in de geneeskunde.
De eerste waren de vaccinaties, de tweede de antibiotica. De derde, stamcel therapie dus, zal volgens hem groter zijn dan de eerste twee gecombineerd. Daar kan ik me in vinden gezien het feit dat het deze keer om makkelijke, echte genezing gaat zonder bijwerkingen. Vergelijk het maar eens met de huidige praktijk.

De voordelen

Geen anesthesie voor een operatie met zijn risico’s van schade of zelfs overlijden door de verdoving.
Geen pijnlijke en uren durende operatie met zijn lange herstelperiode waarin je ofwel op bed ligt ofwel zeer beperkt kunt bewegen. En daarna het oefenen met de kunstknie of andere prothese.
Geen pijnstillers meer, wat een miljarden business is (600 miljard per jaar over de hele wereld). Men spreekt zelfs van een pijnstiller verslaving en in de VS van een opium-crisis of epidemie.
Geen antibiotica en andere medicijnen meer.
Geen litteken weefsel meer van operaties of wonden.
Het wordt en kan prima gebruikt worden in de cosmetische industrie. De resultaten zijn bijvoorbeeld veel beter dan die van een facelift. Ook kun je er littekens mee verwijderen en ingevallen gezichten voller mee maken.
De risico’s van bijwerkingen of mislukkingen zijn bijna nihil. Te vergelijken met een bloedprik. (Bijwerkingen van medicijnen zijn de vierde grootste doodsoorzaak ter wereld. Dat kan omdat het een afweging is van het risico versus de verbetering die bereikt kan worden. Kiezen tussen twee kwaden met andere woorden.)
Geen lange tijd weg van huis of werk meer. Je bent in twee keer een half uurtje klaar. Je kunt meteen naar huis.
Ook is er niet echt een leeftijdsgrens. Als je 90 bent en je snijdt jezelf dan geneest dat wondje ook. Dat zijn de stamcellen die dat doen, hoewel wat trager. Die stamcellen kunnen gebruikt worden.
En vooral de kosten die voor een standaardoperatie als een knievervanging al gauw 50.000 euro bedragen. En alle bijkomende kosten van hulpmiddelen, hulp, belasting van de omgeving, tijd weg van je werk en gezin, enz.
Er is geen bloed-brein barrière voor je eigen cellen. Stamcellen kunnen dus vrijelijk ook je hersenen repareren.
Stamcellen weten precies waar ze naar toe moeten. Met het radioactief merken van stamcellen is aangetoond dat ze bijvoorbeeld vanzelf naar de gewonde rechterknie gaan en niet naar de linker!
Het is echte genezing en geen crisis management, symptoombestrijding of vervanging.
Op dit moment zijn er zo’n 40 ziektes die met stamcellen goed behandeld kunnen worden en dat gaan er veel meer worden.
Een dokter (Tami Meraglia uit Seattle) zei dat ze al meer dan 5.000 patiënten met hun eigen cellen behandeld had met geweldig resultaat, zonder ook maar één bijwerking.

De nadelen

Het kan zijn dat er weinig of geen verandering optreedt. De schattingen lopen uiteen van 5% tot 25% geen of te weinig resultaat. Maar dat hangt af van welke kliniek het doet. Er zijn klinieken met 100% resultaat.
Resultaat kan ook afhangen van de ernst van de schade. Er kan dan een tweede of zelfs meerdere injecties nodig zijn.
De kosten van tussen de drie en de zesduizend euro per behandeling kun je als nadeel zien omdat het (nog) niet door de verzekering vergoedt wordt. Maar het is natuurlijk geen nadeel meer als je het vergelijkt met de huidige kosten van behandeling. Ook gaan deze kosten zeker nog omlaag omdat het allemaal nog heel experimenteel is en de kosten elk jaar nog flink omlaag zijn gegaan. Zo wordt bijvoorbeeld nu je eigen vetweefsel gebruikt, als bron voor stamcellen, dat 500 maal zoveel stamcellen bevat als beenmergweefsel dat vroeger gebruikt werd en dat met een pijnlijke en lange operatie geoogst moest worden.

Iedereen blij? Helaas niet

Met zulke resultaten zou je verwachten dat iedereen laaiend enthousiast is maar dat blijkt niet het geval. De grootste tegenwerking komt zelfs uit onverwachte, universitaire, hoek. Veel academici doen onderzoek naar verbeteringen van de huidige therapieën en die onderzoeken zijn nu eigenlijk al zinloos. Ook hun hele opleiding komt op losse schroeven te staan. Carrièredromen verdampen. Ook zijn academici voortdurend bezig met belastinggeld zien los te peuteren voor juist hun onderzoek. Dat kan zomaar opeens opdrogen. Bij het horen van deze nieuwe kennis hou je dan liever je oren dicht en negeer je of kleineer je de resultaten.
De introductie wordt ook vertraagd doordat verzekeringsmaatschappijen standaard dubbel blinde, placebo gecontroleerde studies eisen. Ook voor stamcel procedures. Maar die kosten miljarden euro’s. Er is geen farmaceutische industrie die dat wil doen omdat er geen winst zit in stamcellen. En regeringen waren juist zo blij dat de farmaceutisch industrieën die onderzoeken (onbevooroordeeld, haha) allemaal voor hen deden.
Ook is de therapie nog zeer omstreden in de kringen van de mensen die er te weinig van weten of die iets te verliezen hebben. Zoals gezegd: geld of ego (status). Je moet dus meestal echt zoeken of reizen om een kliniek te vinden.

Hoe ziet de procedure er nu uit

Onder plaatselijke verdoving worden je eigen vetcellen (60 cc) uit de onderlaag van de huid gehaald. Dat duurt 30 minuten. Daarna kan de patiënt naar huis. Een paar uur later zijn de vetcellen uit dat vetweefsel gehaald en kunnen de stamcellen samen met het groeihormoon dat van nature in dat weefsel zit, weer bij de patiënt ingespoten worden. Waar hangt af van het gewenste resultaat. Op de plaats van de blessure, een plaatselijke stimulans, of intraveneus of in de lymfestroom voor een algehele oppepper. In totaal ben je twee tot drie uur in de kliniek. Een deel van de vetstamcellen kan ingevroren en bewaard worden voor toekomstige behandelingen. Als die bijvoorbeeld tien jaar bewaard zijn en je krijgt ze ingespoten is dat beter dan nieuwe cellen te oogsten om dat die ondertussen verouderd zijn (ze delen zich en verliezen dan telomeren). De bewaarde, tien jaar oude stamcellen, hebben een groter genezingspotentieel dan de oudere cellen.
De toekomst van de geneeskunde
Kortom het is volstrekt duidelijk dat dit de toekomst van de geneeskunde is. Visies van een gemiddeld genomen veel gezondere bevolking, enthousiaste gezonde grootouders die voor hun kleinkinderen kunnen zorgen in plaats van verzorgd te worden, enz.
Maar daarmee zeg je nogal wat. Dat betekent dat 95% van de huidige geneeskunde op de schop kan. De operaties, de geneesmiddelen, zowat de hele farmaceutische industrie, alle toeleveringsbedrijven van protheses en hulpmiddelen, enz. Er komen wel vervangende activiteiten zoals het opslaan en bewaren van je jonge stamcellen voor eventueel later gebruik. Maar hoe dan ook gaan veel beroepen ‘op de schop’ en dat zullen veel mensen niet graag zien. Het zal dus een grassroots beweging worden, een verandering van onderop, omdat hij tegen ‘het grote geld’ ingaat. Van de industrieën en de academische wereld valt niet veel hulp te verwachten. Ook al omdat er heel veel ego’s en geldstromen voor onderzoek op het spel staan.
Neem bijvoorbeeld het probleem van de “dubbel blind placebo gecontroleerde” studies. Een wetenschappelijke standaard voor het aantonen van de werking van een geneesmiddel. (Waar overigens voortdurend mee geknoeid wordt. Resultaten van onderzoek worden bijna standaard vervalst De farmaceutische industrie waar ongeveer een biljoen [1.000 miljard!] per jaar omgaat, heeft al vele miljarden boetes betaald wegens fraude. Iets wat maar weinig mensen weten.) Aan de stamcellen valt voor hen niets te verdienen dus zij zullen er geen onderzoek naar gaan doen. Erger nog, ze lobbyen om erkenning tegen te houden. De regering die stamcel onderzoek zou kunnen bevorderen, heeft die onderzoeken juist aan de farmaceutisch industrieën uitgegeven omdat ze zo duur zijn. Een gemiddeld onderzoek kost 2,5 miljard dollar! ‘Dat moet anders’ zeggen verschillende experts. Maar dat is zo makkelijk niet. En dus een vertraging voor behandelingen die vele levens kunnen verbeteren. Net als zoveel uitvindingen die vertraagd werden of op dit moment nog steeds vertraagd worden door ‘het grote geld’.
Maar het valt niet tegen te houden. Zoals een expert het zegt:
“De geneeskunde van de toekomst zal persoonlijke en proactief zijn: behandelen voordat iets zich openbaart.”

Hier wat uitspraken van de geïnterviewde mensen

— “Stamcellen zijn de fontein der jeugd voor mensen met ernstige blessures. Ze geven je je leven terug.”
— “Met stamcellen kunnen we nu ziektes genezen die vroeger als ongeneeslijk beschouwd werden zoals dwarslaesies van het ruggenmerg, neurologische problemen, spierdystrofie en alzheimer. Mensen die veroordeeld waren tot een rolstoel kunnen nu weer lopen Het is echt een wonder!”
— “De huidige geneeskunde is crisis management. De ridder stapt op zijn witte paard is de held van de dag.” (Jonathan Landow).
— “De farmaceutische industrie is niet blij met deze ontwikkeling omdat je eigen cellen niet in een pil gestopt kunnen worden en verkocht. Universiteiten zijn er ook niet blij mee omdat niemand dit heeft uitgevonden, het lichaam doet het zelf, er zijn bijna geen patenten te halen.”
— “Nieuwe ontwikkelingen worden eerst genegeerd. Daarna wordt je belachelijk gemaakt. Tenslotte zeggen ze: dat lag toch voor de hand.”
— “De regering moet zich buiten de regelgeving houden. De medische organisaties zijn capabel genoeg om de procedures te overzien. Beenmergtransplantaties werden al in 1935 gedaan. Dat waren in wezen stamcel behandelingen.”
— “Stamcel behandelingen hebben nog niemand gedood tot op heden. Het is juist regeneratief. Het is 100 keer veiliger dan een aspirientje slikken, iets wat elke dag wel iemand doodt.”
— “Ik was al blij geweest als ik geen pijn meer had gehad maar mijn schouder is 100% genezen. Ik kan weer alles doen!”
— “Alle universiteiten zijn het aan het bestuderen omdat het de toekomst is. Het probleem is dat het veel te langzaam gaat. Het is tijd om het aan de patiënten beschikbaar te stellen. We verspillen kostbare tijd met studies naar wat er gebeurt met ratten die hartproblemen hebben, als we hen met stamcellen injecteren.”
— “Stamcellen hebben niet onmiddellijk resultaat. Je moet ze, afhankelijk van de schade, een paar weken tot maanden de tijd geven om te werken. Maar het is heel wat sneller dan een operatie en er is geen herstelperiode.
— “Op dit moment beschouw ik het als een misdaad om een been te amputeren van een diabeticus zonder eerst stamcellen te proberen.”
— “Het is geen experimentele therapie. We gaan gewoon terug naar hoe het lichaam van nature heelt. Dat vermogen brengen we terug of versnellen we.”
— “We doen dit eigenlijk al dertig jaar met cosmetische chirurgie. We halen vetweefsel weg op de ene plek en brengen het terug op een andere plek, het gezicht bijvoorbeeld waar het gewenst is. Het is super veilig. Wisten wij toen veel dat er hopen stamcellen in dat vet zitten die enorm hielpen. Het is een super veilige ingreep. Nu we die een beetje opvoeren moet er opeens een hele hoop geregeld worden door de FDA (de Food and Drug Administration, een regeringsinstantie).”
— Er is geen enkele chirurgische ingreep die door de FDA geregeld wordt. Dat kan ook niet. En dit is gewoon hetzelfde. De FDA moet zich hierbuiten houden.”
— “Het is veiliger dan welk medicijn ook dat op de markt is.”
— “We zijn aangekomen in een nieuw tijdperk van geneeskunde en er is bijna niemand die dit beseft.”
— “Wat een geweldige tijd om dokter te zijn!”

Andere opmerkelijke behandelingen

Met het internet dat informatie van over de hele wereld in no time verspreidt verdubbelt onze geneeskundige kennis zich tegenwoordig elke twee maanden. Het was dus geen wonder dat ook andere ontwikkelingen af en toe aan bod kwamen.
Spectaculair vond ik de nieuwe methode om cellen van het beenmerg te ‘oogsten’. Binnen een half uur is het beenmerg onder lokale verdoving verzameld en bij dezelfde patiënt ingespoten op de plek waar het nodig is. Het lijkt op de stamcel behandeling maar heeft andere specifieke toepassingen zoals in dit geval het aanmaken van bloed en bloedvaten.
Er blijkt ook al een bedrijf bezig met het 3D ‘printen’ van je eigen stamcellen. Het klinkt als science fiction. Er wordt gewerkt aan het veranderen van je eigen genen,
het selectief doden van je oude cellen waardoor je automatisch jonger wordt en het met bepaalde stoffen selectief doden van die cellen. Het laten groeien met telomerase van telomeren, de uiteinden van de genen die onze veroudering bepalen. De activatie van cellen beïnvloeden met laserlicht, enz. Ongelooflijk en fantastisch tegelijk.

Mijn visie

Een behandelaar zegt ergens: “De grondoorzaak van ziektes is een gebrek aan reparatie.” Dat klinkt leuk maar dat gaat van de veronderstelling uit dat de manier waarop we leven normaal is en dat ziekte een onvermijdelijk deel is van het leven. En dat is volgens mij maar voor een heel klein deel het geval. De grootste schade komt van de giffen die we elke dag tot ons nemen en die 90% van de huidige ziektes veroorzaken. Het zou veel efficiënter zijn als we die giffen uit ons leven zouden bannen zodat we 90% van de ziektes en daarmee reparatie voorkomen en geen stamcel behandeling nodig hebben. De rest zoals ongelukken kan dan prima (deels) met onze eigen stamcellen opgelost worden.
Een goed voorbeeld is een jonge MS (Multiple Sclerose) patiënte die na een succesvolle stamcel behandeling langzaam weer achteruit ging. Ze zei dat ze waarschijnlijk elk jaar een injectie nodig zou hebben. Maar zou ze haar leefstijl, vooral eten dus, aanpassen zou dat volgens mij niet meer nodig zijn. Geen gebrek aan reparatie dus maar een weer opnieuw giffen opbouwen.
Ook veroudering valt onder de opstapeling van giffen. Het is in mijn visie een versnelde opbouw van giffen in ons lichaam. We zouden tot onze natuurlijke dood, gezond en pijnvrij moeten zijn.
Af en toe zei een expert iets over dat eten ook belangrijk was maar eigenlijk kwam verkeerd en bewerkt eten, als veroorzaker van veel ziektes, zo goed als niet aan bod.
In dit verband is het interessant dat een expert constateerde dat veel blessures niet goed genezen en er litteken weefsel ontstaat. Behandeling met stamcellen voorkomt dat, zegt hij.
Dat is wel zo maar ik denk dat we hier weer het probleem van onze ongezonde leefstijl hebben. Waarom kan het lichaam dit soort reparaties niet uit zichzelf zonder littekens doen? Ik moet dan denken aan sommige spectaculaire genezingen van wilde dieren. Op tv zag ik ooit een dolfijn die een open wond (door een haai) in een dag geneest zonder litteken wat de biologen die dat constateerden alleen maar met verbazing konden constateren. Ook las ik ooit over een chimpansee die in een gevecht zijn wang compleet opengereten krijgt. Hij zoekt een stille plek in het bos die de onderzoek(st)er (was het Jane Goodall?) niet kon vinden en is drie dagen later volledig genezen weer van de partij zonder litteken! En David Wolfe vertelt over een zwaar gewond hert dat zich in het bos bij zijn huis verbergt in het struikgewas en na twee dagen totaal genezen te voorschijn komt. Een geweldige pre in de strijd om het bestaan.
Ik denk dat de mens van nature ook dit vermogen heeft maar door onze ongezonde leefstijl die al in de baarmoeder begint (zie mijn boek) dat vermogen verloren heeft (vervuiling en overmatig gebruik in de jeugd al van de stamcellen).
Dus zoals ik het zie is gezonde voeding het onderhoudsmechanisme van ons lichaam dat ziekte voorkomt. Gaan er dan dingen structureel mis dan moeten we eerst naar onze eetgewoonten kijken eventueel via ons microbioom om te zien of daar een oorzaak ligt. Op de juiste manier eten kan de meeste ziekten genezen. Bij verwondingen en slijtage zijn prachtige geneesmethoden zoals stamcel therapie prima voor crisismanagement.

Huub Neys
(auteur Het natuurlijke en het onnatuurlijke)

Lees ook op AltNed:

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.